چند روز قبل داشتم در یکی از خیابانهای واشنگتن دی سی راه میرفتم که متوجه شدم یک دختر خانم چپیهای به دور گردناش انداخته و مشغول قدم زدنه. نتوانستم جلوی خودم را بگیرم و بیاختیار زدم زیر خنده.
برای من که بیشتر عمرم در ایران سپری شده، چپیه یه معنی دیگه داره و با خودش خاطرات مختلفی را حمل میکنه. این خاطرات باعث میشوند که من به چپیه فقط به عنوان یک مد جدید لباس نگاه نکنم. حمایت از مردم فلسطین، حزب الله، حماس، هشت سال جنگ ایران و عراق و…
این هم برمیگرده به همین قضیهی جهانی شدن و چه طوری فرهنگها، عقاید و راه و روش زندگی مردم، اعم از پوشش و لباس، به وسیلهی فرهنگها و کشورهای دیگر پذیرفته میشوند و با تغییراتی جزئی به آن دادن مورد استفادهی شهروندان و مردم جهان قرار گرفته میشود.
به نظر من این جای تامل داره چون در این راستا عقاید و رسم و رسوم فرهنگها یک چیزهایی را از دست میدهند ولی خوب یک چیزهایی هم به آنها اضافه میشوند.
ولی خودمونیم فکر میکنم چپیه به طرف بالایی بیشتر مییاد. 
