دلم گرفته…
دلم خیلی گرفته. تنهایی هم بد دردیه. گفتم که یک فال حافظ بگیرم شاید یکم دلم وا بشه ولی افاقه نکرد.
ز دلتنگی به جانم با که گویم؟ ز غصه ناتوانم، با که گویم؟
ز تنهایی ملولم، چند نالم؟ ز بی یاری به جانم، با که گویم؟
به عالم در، ندارم غمگساری نمی دارم، ندانم با که گویم؟
ز غصه صدهزاران قصه دارم ولی پیش که خوانم؟ با که گویم؟
آقا…بسم الله!
خیلی وقته که می خوام شروع کنم به نوشتن ولی هی این دست اون دست می کردم. بالاخره تصمیم گرفتم که این بلاگ را درست کنم. دیگه هر کمی کسری می بینید به بزرگی خودتون ببخشید.
طرح نوی در سخن انداختم
طرح سخن نوع دگر ساختم
بر سر این کوی جز این خانه نیست
رهگذر مردم دیوانه نیست
ساخته ام من به تمنای خویش
خانه ای اندر خور کالای خویش
هیچ کسم نیست به همسایگی
تا زندم طعنه ز بی مایگی
)البته ماشاالله همسایه که زیاده ولی به امید خدا همه عزیزان به من لطف خواهند داشت(
